Tutarsın köşe başlarını
Yağmur toplarsın,açar avuçlarını
Islanır kirli saçlar,
Hüzün,uzamış sakallarından sızar
O an terk eder seni kalabalıklar
Yalnız,tunçtan heykeller gibi
Ben geldim
Eteklerimde buz pürçekleri
Sırtımda zemheri
İnatçı kardelenler sizden aldım cesareti
Yıktım buzdan lahit’imi
Güneş vurdu çehreme
Her şeyine rest çektim aha/da
Elimde bir deste iskambil kızı
Hangi kartı çevirsem ardında
Not düştüğüm aynı istek şarkı
Fırlattım zarı, aklımda düşeş
yıldızları söktüm semadan
dualar topladım kutsal kitaplardan
ağaçlardan dilekler topladım,çaputtan
yalvarmanın acısını getirdim sana
düşer de kırılır
kollarımdan almalısın kutsalımı
Demiştim sana
Güneş tepemizi delecek
Yarın geç olacak diye
Balkona diktiğin karanfil
Yağmazsa filizlenmeyecek
Hem eylülden sonra zemheri
Gölgeler, küf kokan sensizlikler
Düşsen dilimden
Bilirim ki aşk öldü diyecekler
Aç koynunu ölüm,
Beni senden başka kim bekler
Uyutmayın beni
Aynı gülmüyor,
alaycı gülümseme dudağın
İçimden gelmiyor;
Gülmezsem!
ağlayacak mısın
Ben ölüme, sen bana gül
Bitti kış, bitti üşümeler
Boynunu bükmüş
Zemheriden kaçırdığım kardelenler
İnadına ayaz isterler
Kayboluyor karda izler
ağlamak yakışmaz herife
söz dinletemedim yüreğe
yarim tutmasa ellerimden
erir ruhum günden güne
evvel ki yıl, giden sene
çekildiğimde;
topla düş beyazı kabuklarımı
ellerin değsin tenime
çıplak ayaklarınla bas bedenime
saçların dökülsün yüzüme
yakamozdan arta kalan köpüklerimle
-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.