BOŞ GİTME DÜNYADAN
İki günü, aynı olan, zararda
Tövbeye yakınlık, vardır ikrarda
Ülfet peydah eder, amel tekrarda
Aşikâr işlersen, günah katlanır
Varlık yokluk arası, çok güvensiz bir denge
Ölüm kalım savaşı, hazır ol büyük cenge
Önünde var iki yol, birisine hazır ol
Olacaksın büyük devlet, ya zâlime sömürge
Müphem nokta kalmadı, vaziyet ayan beyan
BÖYLESİ
Öyle zât-ı muhterem ki, bulunmaz bir hint kumaşı
Kendisini lanse etmek, bütün gayret ve uğraşı
Hakikatten uzak durur, sever oyun ve oynaşı
Böylesine ne demeli, ayağı hiç değmez yere
Buraya kadar
Demiştik ahdimiz mezara kadar
Üzgünüm dostlarım mümkün degilmiş
Yoksa dostluklara değdi mi nazar
Kimi dim dik kalmış kimi eğilmiş
BU DÜNYA TARLA
Ömür dediğin ne? Dünyaya nazar
Mülküm sanar, tamahkârla, işgüzâr
Kısa bir seyahat, beşik ve mezar
Deden varsa, nerde onun dedesi?
BU GİDİŞ HAYRA DEĞİL
İnsanlığın, dip yaptığı, bu çağda
Ölen kurtuluyor, dert kalan sağda
Eşkiya şehirde, değildir dağda
Bütün bu olana, ederim hayret
BU GÜN VARSIN YARIN YOKSUN
Her halimi Hak bilir, dili koymam araya
Başka her şey sebeptir, Haktan şifâ yaraya
Mahşer günü bakılmaz, kalbi, yüzü karaya
Yaratanın has kulu, boynunu büker gelir
BU HAYATTA
Yol gideni, lafa tutup, eyleme
Çiy insana, hatâsını, söyleme
Hazırlık yapmadan, geçme eyleme
Hüsrana uğrarsın, netice muhal
BU NASIL İNSANLIK
Kendini insandan, sayan varlıklar
Merhamet biterse, insanlık biter
Seyretmek bir yana, dâhil oldunuz
Bu nasıl insanlık, zulümler yeter
BUNDAN SONRA
Dem vurmayın, insanlıktan, ahlâktan
Sözlerin hükmü yok, bil bundan sonra
Her şey ayan beyan, ari muğlaktan
Yalan deme! karnım, tok bundan sonra
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!