Alevlendi. Şiiri - Fehmi Tazegül

Yine alevlenmiş acı sözlerim,
Görmez oldu benim gözlerim.
Ezileni fakiri kalemle yazarım.
Şimdi yoldaşlar tanımaz beni.

Arkadaş olmuş bana yastığım.
Olmuş düşman aşım ekmeğim.
Yoksul fakirlerdir hep sevdiğim.
Şimdi yoldaşlar tanımaz beni.

Bana küsmüştür güzel hislerim.
Gece düşmandır saklı düşlerim.
Ayırmam can insanları severim.
Şimdi yoldaşlar tanımaz beni.

Fehmi.
Gençken yaylada köyde kaldım.
Sonunda ihtiyar bir dede oldum.
Akılsız başımla hep bela buldum.
Şimdi yoldaşlar tanımaz beni.