Aleme. Şiiri - Fehmi Tazegül

Şaşırıp kalmışım ben bu aleme.
Ağaçlarım kuşlarım gelirse dile.
Ortak olurlar benim her günüme.
Ermiyor aklım yoksul hayatıma.

Silmiş atmışlar beni bir kalemde.
Çiçekler açmaz susuz bahçemde.
Günlerim geçmez yıkık hanemde.
Ermiyor aklım yoksul hayatıma.

Bulamıyorum çare kara bahtıma.
Güneş doğmuyor gönül tahtıma.
Yazık olmuştur kuruyan pınarıma.
Ermiyor aklım yoksul hayatıma.

Fehmi.
Dertlerimi kederimi ben saklarım.
Gençliğimi hatırlar bazen ağlarım.
Beyazı görmüştür boran dağlarım.
Ermiyor aklım yoksul hayatıma