ALEV ALEV
Alev alevdi evren...
Alev alevdi dünya...
Sarmıştı alevler
dört bir yanı...
Tutuşmuştu yürekler.
Yoktu hiçbir kaçış...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yureginize saglik saygilarimla
Sadece yaktıkları o yangında ellerini ısıtıp ovuşturanlar mutlu..., yananların çığlıklarını duymadıkları için...
Kaleminize sağlık...
Audrey hanım kısa ancak çok anlamlı kutlarım saygılar sunarım .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta