Ben alev almayı bilmezken sende yandım sevgili.
Bir gece ayaz vakti yanan mumun kendini eritmesi gibi,
Titrek bir ışıktı ruhum...
Bedenim zar zor taşırdı onu,
Ben yol alırdım, aheste aheste...
Gözyaşı yerine bir damla kan bulanırdı mendilime,
Ruhum kanardı, bir ayaz vakti.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta