Dalar gider gözlerin ardı sıra uzağa
Sineler halka halka yakalanmış tuzağa
Koşarsın ardı sıra zehir zehir hançerin
Ruhunu sarar hüzün sinende derin derin
Ne şafağı Güneş’in ne baharı bir kışın
İçinde kucak kucak muhteşem bir alkışın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta