Alalacele Şiiri - Utku Temizkan

Nereye? Bilmem…
Hep bir heyecan, sonu hüsran.
Nereye gider bunca kelime…
Bilmem…

Karalayarak karalanıyorum,
Belki de karalandıkça aklanıyorum…
Cevapsız sorum, yansımalarla zorum.

Kanıma doluyor yine bir garip zehir,
Döngülerde dolanırken,
Derdim dermanını bilir.
Bir bakmışım üstüm başım kir,
Bir iki üç - üç iki bir…
Üşüyorun dönemeçlerin kavşağında,
tir tir…

Ellimde kalan, gönlüme hakim olandı;
Kalemim ömrüme eklenmiş bir karardı.
Kırmadım kırdırmadım…

Gölgelerimde bir çocuk sakladım,
Hem yoran hem soran ama cevap bulamayan.
Özledim göz yaşlarımla örttüğüm gerçeği,
Saklanma, haydi at bir adım ileri!
Geçmedi ve bitmedi,
Gitmedi ve gelmedi,
Benim, bende, benden içeri…
Ağla ağla ki,
Bul özündeki sebebi,
Bul içindeki nefreti,
Bulanmış sular - şimdi duruldular.

Kazdım hiçliği,
Buldum kendimi.
And içtim unutmayı seçtim,
Verdiğim sözleri ödünç aldım,
Hayallerimi başucumdan çaldım.
Ne yaptım, ben ne yaptım?
Geçmişte kaldım,
Yarını yaktım.
Umutlarıma burukluk kattım,
Zamana ucu kaçmış heceler fırlattım.