Dokunmadan da sevebikliyormuş insan.
Görmeden de sevebiliyormuş.
Uzakların bir önemi yokmuş.
Önemli olan kalbin sevmesiymiş.
Bir sesin tınısında kaybolup gitmek.
Bir cümlenin kıyısında demir atmak gibi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta