Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ihanetimin kanadına oturdu
yılışıklığı göz yaşlarımın
sözlerimi almadım geri
hepsinin hâlâ üzerinde yeniliği...
eski de olsa, yılışıktır gözyaşları, ardını bazen bulmak zor oluyor. silsen de faydasız, arsızca geliyorlar bıkmadan, usanmadan...
yüreana sağlık,
sevgili sairim degerli insan sizi daha önce okudum mu okumadim mi bilemiyorum ama okumaliymisin diye düsünüyorum...tebrikler siirleriniz bir harika...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta