söz vermediğim halde umutlanmıştı,
üzgündüm...
onlarca gülen yüzün içinde,
üzgünlük ve kırgınlık ele veriyordu kendini.
töre mecburiyeti iliklemişti yakamı;
aldanmış kısık gözlerimdeki mahcubiyet
tebessümle kutlanıyordu.
dost, akraba, elalem ve arkadaşlarım
neşeleri yerindeydi, gülüyorlardı;
ben de!
endişeli kaçınmaların ardından,
zoraki adımların çekincesinde
ve unutulmayacak bir aksırma ertesinde
oldukça ahlaksız kahkahalar atılıyordu
11.10.2026/2040
Akyazı-KÇ
Kayıt Tarihi : 12.10.2026 19:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!