akşamlardan dökülen şiirler geziniyor tenhalarında,
busende, saçlarında.
balsı bir muhabbet konuyor ansızın penceremin pervazına,
dinlemeden olmaz, dilsizdir bütün yaralar,
ya
dinleyeni yoktur yahut söyleyeni...
daha üç gün olmuş
sen gibi gülmeyeli.
ben zamanı bilmiyorum,
sen isteyince heybemden çıkarıp
ömrümü veresim geliyor yalnızca.
gerçi günü güne eklemeyin diyor çok bilenler,
her yeni gün yeniliğe açılan bir kapı,
bir lütuf imiş,
sen döküleceksin bağrıma biliyorum,
sen dökülme,
bende yanmayayım diye şiir döküyorum...
gel ey yar,
ne zaman bilmiyorum,
Hazan değil,
Kış değil,
aylardan Kasım değil,
Ocak değil,
Mayıs değil,
ya Haziran'da,
yahut Nisan'da gel...
akşamlar muktedir guruba sevda yüklemeye,
sevgilim üşüme bu akşam,
ben yanarken aşkınla,
senin üşümek ne haddine...
Mine Yılmaz Sevinç
06 Ocak 2025
15:26
Kayıt Tarihi : 29.6.2025 10:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!