Akşamdan Kalan. Şiiri - Yücel Özkü

AKŞAMDAN KALAN
Gidişin, odada zamanı yerinden etti,
Perdeler yokluğunun gölgesini örttü.
Masada yarım çay, ince bir buğu,
İçimde durmuş bir saat üşüdü.

Pencere, yağmurun izini taşıyor,
Damlalar camlarda çoğalan sızı.
Şarkının sustuğu o kırık yerde
Sesin, içimde çatlayan yankı.

Sokaklar akşamı sırtında taşır,
Adımlar gecenin cebinde kaybolur.
Seni ararken içimin kıyısında,
Bir kapı geçmişe değil, içime açılır.

Ne kızgınlık kaldı ne sitemim,
Kalbimde adını taşıyan ince bir iz.
Giden sen olsan da ardında kalan,
İçimde kapanmayan akşam gibisin.

Yücel ÖZKÜ
11 Eylül 2026 / 20:53