Akşama Şiiri - Yücel Özkü

AKŞAMA
Bir yağmurun toprağa inişi gibi,
İniyorsun içime.
Ne dur diyebiliyorum,
Ne senden geçebiliyorum.

Adını akşamın koynuna bırakıyorum;
Sessizlik seni çoğaltıyor.
Söylemesem de,
Kalbim adınla doluyor.

Bir gölün yüzüne değen esinti gibi,
İçim usulca dalgalanıyor.
Bir bakışın değince bana,
İçimde sessiz bir bahar büyüyor.

Bazen bir yaprağın sessiz inişinde,
Bazen gün batımının hüznünde...
Nereye baksam,
Senden bir iz buluyorum.

Bir akşam usulca iner,
Gölgeler sessizce uzar.
Ben yine seni saklarım,
Yüreğimin en sessiz yerinde.

YÜCEL ÖZKÜ
7 Ağustos 2026/20:15