Kızgın güneş kaybolup karanlık çöktüğü an
Yıldızların sessizliği üzerimize iner
Ay sukunetini yansıtırken semadan
İçimizdeki ışıklar bir yanar, bir söner
Gece başlarken henüz tüm sessizliğiyle
Hafifçe esen rüzgar ruhumuzu okşar
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta