İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Uşak’ta bir haşhaş tarlasında açtı gözlerini dünyaya Akif Uğur. İlkokulu okuyabilmek için Bekdemir’le Omurca arasında dağda, kırda, bayırda, karda, yağmurda, çamurda her gün tek başına üç saat yürümek zorunda kaldı. Uzaklarda nelerin olup bittiğini öğrenmek istediğinden çaldı şehrin kapısını. Bazı şeyleri öğrendiğine dair bir kağıt tutuşturdular eline, kenarları yaldızlı. Ailesine verdiği sözü tutup, ilim irfan öğren-meye geldi İstanbul’a. Orada da bir kağıt verdiler eline, yine kenarları yal ...
