Tapma mala mülke, sevgi var iken,
Bu dünyada baki bulunmuyor ki,
Bir mezar hakkın var o da dar iken,
Sonu ölüm diri kalınmıyor ki.
Eğer ki Hak sende sen ki nerdesin?
Nerde pislik varsa belki ordasın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




toplumun kanayan yarasına mücadelesine şiirlerinizde yer vermeniz çok büyük duyarlılık hakikatten...yüreğiniz hep bu duyarlılıkla çarpsın hep insanımızın kanayan yarasına parmak bassın...sonsuz saygılarımla..++10...ant..
Degerli kardesim duyarli yüreginiz hic dert görmesin daima parlasin cok güze bir siir yazmisiniz severk okudum tap puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta