Ahşap kapılar Şiiri - Dağlar Özügüç

Ahşap kapıların gıcırtısına uyanırdık
Meğer ömür geçip gidiyormuş
Biz ise rüzgâr esiyor sandık
Yıllarca o geri gelecek umuduyla
Şu dar ama renkli sokaklarda
Ne de çok hatıralar sakladık
Kaderde kendine düşeni ödesin diye
Yüklü bir borç bırakmayı unutmadık
Fakat ağır kışı kolay çıkaracağımızı
Hiç ummamıştık
Tamam da bu solgun yürek
Daha hangi baharda ısınacak?
Nereye ve kimlere sığınacak?
Ateş yaksam gölgem kayboluyor
Söndürmesem yorgun yürek kavruluyor