Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

0

TAKİPÇİ

Ahmet Türkkan

Kaç kimlik taşır insan,

Kaç elbiseye girer

Kaç şekil değiştirir

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Sözsüz dayak,
Yapraksız kavak,
Taşımayan hamak.
Hepsi kaderim...
Ruhsuz bütün güzeller;
Dışta muhteşem,

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Gidiyorum; dedim...
Kal bile demedi...
Nereye olduğunu bilmeden,
Öğrenmek bile istemedi...
Oysa bilseydi gerçeği,
Gözyaşı dökerdi...

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Benim kalbim sen derken
Beynim özgür olsa ne olur.
Köleleşmiş duygularım varken
Geleceğin ne hükmü var.
Sana mahkumken böyle
Dünya büyük mahpushane.

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Kaldırımlardayım...
Ayaklarım taşıyor beni...
Yada öyle sanıyorum...
Belkide beni onlar taşıyor...
Ağaçlar yürü der gibiler..
Rüzgar uçuruyor gazeli...

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Hiç Bir şey kalmasın senden...
Ne gülüşün kalsın
Ne de seslenişin kalsın aklımda
Ben başa cıkarım acılarımla
Tam inanacaktım ki
Sere serpe gördüm gercekleri

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Ruhumu yitirdim artık,
Sensiz kalınca.
Umut diye bir kelime sahiden var mıydı?
Kart postallarda kaldı tebessümler
En derin yaradır bu gönlüme kazdığım
Nerdesin demiyorum,

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Kasım hem sonbahar hem kışsın
Herşeye hüzün sinmiş matem var
Bir yanı ölmek istiyor hemencecik insanın
Bir yanında hala iflah olmaz umutlar var

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Sevmekten kasıt...
Olmamalı yorgan yastık..
Sevmek çok derinlerde..
Arama onu yüzeyde...

Adamlık avratlık çok ayrı..

Devamını Oku
Ahmet Türkkan

Dünya insana
bir kavonozdur.
Önce yaşatır
Sonra büyütür
Oldurur seni
Öldürür seni

Devamını Oku