kır çiçeklerine konan arılar esas özünü emer
petekte balını bal yapmak için
umut özlem hasret yüreğimdeki sevgi
sarar tüm ruhumu sana olan aşkım
doyasıya sarmak ister kollarım seni
o çiçeğe konan arı misali
sinmiş her tarafa her şeye yar o mis gibi kokun
kokladıkça ciğerime dolarken tatlı bir huzur
param parça yüreğime saplı ayrılık okun
kırgın dargın gönlüm gurbete ediyor kahır
bülbül gülistanda koklar iken al gülü
sardı dört bir etrafımı
çaresiz dermansız dertler
gece gündüz eksilmiyor
yüreğimdeki kederler
söyletme gönlümü efkarın dolu
depreşir anılar gözleri sulu
ayrılık sevdanın en kötü hali
sarar sarmaşık gibi derdiyle ruhu
sarardım sevdandan soldum yıllarca
dile geldim seherlerde bülbülce
yaşadım aşkını her gün kendimce
daha ne yapayım söyle ben sence
hasret çektim acı çektim inledim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!