Ahmet İdrisoğlu Şiirleri - Şair Ahmet İd ...

Yoğuran kadının sağ yen/i olmaz,
Yumrukla özleşir hamur demişler,
Gönül dostlarının sen, beni olmaz,
Topraktan yoğrulur çamur demişler.

Sevinme varlığa saman gibidir,

Sen,
Hani yiğit bildiğim insan,
Hani sözünün eri?

Hani onuruyla dik başını eğmeyen,
Hani sonsuza dek birlikte dost, ruh ikizim

Bir düşmeye görsün, sabahın erindeki kırağı,
Serinlerim sanırsın da yakısıyla yanarsın,
Kişnemelerinde çağrışır
Gönül saraylarının kısrağı,
Şaşkın, düştüğün
Dilek taşlarında anarsın.

Dünya’nın zevkini tattım yıllarca,
Köküne bir tekme vurdum da geçtim,
Babanda tomurcuk gül secde etti,
İçinden yine de ben seni seçtim.

Kendimde değildim bir sarhoş gibi,

Tükeniş,
Çok erken,
Hazan çok uzak sana,
Nedir bu acelen bilemem,
Umutla baksana.

Kapanan kapıların ardında,
Yeni ufuklara açılan yelken.
Eller kaş üstünde bakarken ufka,
Özleyen dudaklarda kuruluk,
Gelecek yolcuyu
Beklerken.

Oturmuşum bankına bir parkın,
Sessizlikte kalmak istiyorum,
Duymak istemiyorum, çığlıklarını, çocukların,
Sevdasal oynaşları görmesin gözüm,
Olsun tüm yalnızlıklar benimle,
Kaygılı kırışıklarında

Dokunmayan yılan bin yıl yaşasın, değimli?
Yazıklar olsun sana sözde aydın kardeşim;
Aşk ve meşkte olsun, zarar yok dizelerde,
Uyan artık ne olur,
Gözü açık uyma,
Vurdumduymazlığında uyuyan kardeşim.

Bir tortu çukurunda
İki nokta,
Karanlık fanusun ışığında;
Kaldırım taşları dinliyor sesini,
Gördüm tükürdüğün çikletini.

Nerde sevda ormanlarımın cereni,
Ahu bakışlı kızlar nerede?
Şimdi kum taneleri kalmış,
Ceylanlarımın su içtiği derede.

Yok, kulaklarımda fısıltıların,