Ahmet İdrisoğlu Şiirleri - Şair Ahmet İd ...

Mavi mine çiçekleri,
Adı gibi mini, mini,
Kısa saplı hani?
Kır menekşeleri,
Aralarında çalılıkların,
Nemli,

‘Kadın sözü ver, yeter’ demiştim bir şiirde,
Sözün, özün, vefanda kadın gibi ol yeter,
Değerini bil yeter kulda olur, esir de,
Sabırlı ol cefanda, kadın gibi ol yeter.

Terk etme sevdiğini, sahip çık sözlerine,

Beklediğim o sabah ayazında seherin,
Ezanında o sabah dualarım senleydi,
Geldiğinde koşmamı görmeliydin haberin,
El sallayıp koşuşum, el sallıyordun bana,
Sarıldın sıcacıktın, okşuyordu ellerin.

Ne olur
Kalmasın sevgiler yarım,
Neden dönülen dönenbeçlerde kaybolur?
Çıkmaz sokağında bir isli fener,
Umutsuzluğa savrulur.

Ünlemlerle seslendim
Kimi yerde,
Soru işaretleri
Kimilerde,
Virgüllerle ayırdım
Perde perde;

Ayaklara dolandı,
Çiçek dolu kırlarda,
Gönül onu sevdi de
O, gönülü sevdi mi?
Bilmem ki.
Bir karanfil çiçeği,

Dolambaçlı yollarda bulamazken yolumu,
Birde seni kaybettim karanlığında, zifiri;
Zifiri karanlığında yaşam çizgilerimin,
Işıt mum ışığınca, razıyım.
Razıyım gözlerinin çakan şimşeklerine,
Kayan yıldırımlarında yanmalıyım,

Düşümdeydin bu gece yine
Sevişmedik korkma,
Düşümde de onurumsun inan,
Sen
Deliliğime bakma.

Taşıma söyle,
Gel mezarımın başına,
Öp hiç değilse taşımı,
Buruk gülüşlü dudaklarınla,
Önce küfret ‘beni bıraktın’ diye de,
Yalvarırım

Dudağının kıvrımlarında tebessüm,
Hüzün, kıvrımlarında dudakların,
Hece hece, nefes nefes,
Ya da
Soluk soluk her çıkışında,
Terennüm ederce;