Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Deli gönül kışına

Göç eyledi gönül yare feveran
Kalan kaldı gidenler yola revan
Sardı gönül dağını karla boran
Kışına da deli gönül kışına

Delinin birisine

Gözleri göz göz dağlıyor yüreği
Allahım hangi cennettin meleği
Tam da asmışken duvara eleği

Deli sevmeli

Özlemi olmalı insanın
Püfür püfür burnunda
Gül kokusu rüzgâra
Karışıp esmeli

Demeyim mi

dem vuruyor beyim yağları baldan
kendi gibi her can cennette bilir
giyinmiş urbalar pahalı aldan
ipeğe sarınan çulu ne bilir

Demir atlar yakın eder ölümü

Artık demir atlar sallındı göğe
Hangi yiğit kalkıp kendini öve
Koca mermiler yeri döve döve
Cenk dediğin karşı karşıya olur

Dem olsun

Aşkın defterini kaldırmıştım rafa
Seni görünce sevda düştü aklıma
Yaşadığım sevdalar kalsın saklıma

Derdime derman olmayan sevgili

Selamı sabahı kestin keseli
Ecelim boynumda kaldı asılı
Kimseler silemez gözümde seli
Derdime derman olmayan sevgili

Derdin benle

Güzel günü bırak yare
Felek senin derdin benle
Kustun durdun kinle öfke
Felek senin derdin benle

Derdo

Bir yarayı bir yaraya saranım
Çok anlattım anlamdın meramım
Bu dert ile nere gidim, derdo derdo
Dağ başında kurda kuşa yem olam

Derman

Devranı sürüp gider
Kadersiz nazlı yârim
İnsan bilmez ne eder
Bir bulanık sisteyim