Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Dert et gönül

Senin kime ne faydan olacak
Pişmezse aşın tütmese ocak
Derler komşu komşuya muhtaç

Dertli

Bulut bulut çökme yağıp başıma
Dağıt pus dumanın dağlar başına
Dağlarda dayanmaz gözüm yaşına

Sabahın erinden çıkmış ayaza
Yolumu gözler yolunu kurbanım
Üşümüş yanaklar allar beyaza
Tel tel dağılmış saçına kurbanım

Sabahtan telaşı vurmuş rüzgâra

Dert olur gönül

Bahar gelmiş gül açıyor
Gönülden sevda göçüyor
Zehmeride kaldım gönül
Dert olur bana dert olur

Dertsizinde derdi var

salgın salmış her bir yanı
mal mülk olan yine yani
gel etme sen küfür yani
dertsizin de bir derdi var

Desene

Elllerim hep böyle mi semaya
Gönül ferah ol hamdüsenaya
Kim gelecek gayrısnı kınaya
İnsanlar azap içinde ağlaya

Devran oğul

Yine bu gün yaralarım sızlıyor
Şu devran beni devirdi be oğul
Ecel vaktim tamama yol eziyor
Şu devran beni devirdi be oğul

Deyin erenler

Vurun şu dağlara garip naaşını
Bey ağalar kesmiş ekmek aşını
Tarla kuru bağlar gülsüz virane

Dildarım

Bu sevme yazgım olsun
Sevmesende severimın meydan okuması
Bahar çiçekleri serpildi gönlüme
Zemheriler ayazında titredim

Dingin

Üstelik çok zaman olmuştu
özü olmayanın közü mü olur
yan derdine dedim
zamanında zamanda hakkı var