Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Dağımda gezme

Bu dağlarda vuruldum
Gurbet ellere sürüldüm
Yanıp sönüp köz kül oldum
Sevdaya yürek dayanmaz

Dağınık

bu günde dağıttım evi, rahat oluyor
topluyken aradığımı bulamıyorum

kaç kere dedim çamaşırları aynı yere koyun

Dağıttın beni

Gözlerin ilaç
Dudakların pansuman
Sarılman sargı bezim olsun
Her gün Kurşunlanıp kurşunlanıp

Canımsın canan


Hayat güzel ömür kısa gör canan
Yalnız yaşanmaz etrafa sor canan
Yanan kalbimi görmeyen kör canan

Canlar beni

Canlar beni canlar beni
Okuryazar anlar beni
Vurulmuşum orta yerde
Renge boyar kanlar beni

Canlarım

Derdi veren derman verir diyenler
Nice dertler var devası bulunmaz
Kul hakkını hak yoluyla yiyenler
Derman diye diye gezer canlarım

Can ver bana

Bulutlardayım tozpembe
Güneş yanı başımda komşu
Ay geceme eğlence
Yıldız akıyor yüreğime

Çaresiz yaram

bağlama karadan başa yemeni
ezelden yakılmış gülü çimeni
dilemen kimseden elden amanı
yaradandan bana çaresiz yaram

Çarkı felek

Bulamadım yerin yurdun ararım
Kimse senin hal hatırın sordu mu
Ben yaramı kendim deşip sararım
Felek senin çarkın kıran oldu mu

Çarkın feleği

emek deyince ne gelir akla
hele nedir ağzındaki bakla
alnımdan akan terden bihaber
geçtiğin köprü ayağı benim