Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Çatlak gelin

yumurta soyamaz soğana değmez
ortaya ne koysan sofra beğenmez
kurtlanmış kap kacak elini sürmez
kimseler beğenmez bu çatlak gelin

Cefakarım

gel göğsüm üstüne sineyi sarım
bunca gam fekarı dağıt baharım
mey tütüne sardı gitmez efkarım

hey gidi dağlar yolumu açın
uçarım yüceden başın eğilsin
tuzağın uzağın aradan kalksın
ıslansın gözlerin ıslansın dağlar

eğletme sevdayı yolların uzun

Aşk cenderesi

seni görünce
gözlerimin içi gülüyor
heyecanla bir sıcak basıyor
şapşallaşıyorum

cennet güzeli

devranı tersine döndürsen felek
gönlümde yangını södürsen felek
durdurup zamanı öldürsen felek
canımdan can alır cennet güzeli

Cennete vardım

Gül kokusu bülbül sesi
Gelir yârin hoş nefesi
Güvercin kırmış kafesi
Öldüm cennetemı vardım

Ceylanım

Dağlardan seke seke indiğin ova
Melül gözlerinden hüzünlü bir hava
Kim ürküttü kim yıktırdı sana yuva
Mest eden gözlerin nerde ceylanım

Çifte tek

evi dönüyorum ayak sürterek
ev basıyor üstüme ipotek
yarısı sende yarısı bende
yaşam alanını nasıl bölsek

Çıkmadım (yedi hecelilere)

dedim dertlere deva
açsa gün güzel hava
şu sis pus nasıl sava
hey gidi karaahmet

Benim bana ağlar

Aşk yüreğin közü, kör etmez gözü
Kırıp dökmeden gel, savurma tozu
Zemheri sevdanın, erimez buzu
Daha pay edilmemiş, ne kısmetler var