Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Es geçme

Eydir sevda deli gönül sevince
Toz pembe görme yarası derince
Kör ateşler yakar vakti gelince
Bir gönülden bir gönle uçmayasın

Eskimez yaralar

Baharın geçti turnalar uçtumu
Ördüğüm saçına aklar düştümü
Beyazlanmış karşı dağlar muştumu
Sinemde yaralar eskimez gülüm

Eski yara

Saldın yüreğimi gama ateşe
Çektin elini candan yürekten yar
Dal gibi kurudum kalmadı neşe
Dilim varmadı ah etmeye yar yar

Este gel

bir fırtına olup dağlardan este
korkmadan dikilip hakkını iste
bekleme çıkmaz aheste aheste
taşa geçmez sözün yanıtı sende

Etme

Aşığın ağyara varmaz dili
Kem sözü kendine kelam etme
Hiç gördün mü çöplükte bülbülü
Karganın durduğu yer, ses etme

Etme hoca

Cehennem sürme öne
Ateş doğranmış güne
Bana cennetten bahset
Etme hoca kurbanım

Ey can

Ey can yıkma yüzün gözün
Dünya fani değmez hüzün
Çoğun boş ver yetsin azın
Gönül dağlarında gezin

Ey divane

Dünden güne, varsın üne, ecelli
Geniş dünya, enli boylu, divane
Yıldız kayar, dağlar yanar, göçeli
Kalan naçar, dar mı sandın, divane

Ey hayat

Her günah sevapta arar sırrını
Sarar bir makaraya düş yerini
Günü doğurur dünden beterini
Hangi karanlıkta güneş doğardı

Eyleme yar

etme derdi derdim üstüne payda
ziyan etin ömrüm her günüm zayda
var ettiklerini bire bir say da
hangi bir yarayı eylesem eyi