Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Gül olsan koklamam seni

Yakıp gülistanı çıkıp giderim
Sanma sensiz ağlayıp ne ederim
Bir gün başımdan atılır kederim
Vallahi gül olsan koklamam seni

Gülperi

Gün geçmiyor kanamasın yüreğim
Sana olan sevdamdı tek dileğim
Sen olsaydın bükülmezdi bileğim
Yelken açtım ötelere Gülperi

Gül şarabı

Bak bize takmış kancayı
Yedi veren gül goncası
Çölün dört yaprak yoncası
Hep mi dört ayak üste ya

Gül sevdası

Dudak çatlatıyor menekşenin moru
Güneş yakıyor kırmızı gülün koru
Ah şu bülbülün kırık kanadı kolu
Gülün sevdası sarmış her bir diyarı

Gül sevdası

Bülbülün nağmesi güle naz olur
Gül açılır bahar gelir yaz olur
Gönül bahçesi şenlenir saz olur
Bülbül gülsüz dilsiz divane olur

Gültaze

Pencereye kapak atmış Gültaze

Gülün sırrı

Sevincin kavgadır perde arkası
Sevmekse aşikar gülün yakası
Gizemli girilmez gizli bahçesi
Tellere çevrili kanatır ondan

Gülüvergül

kaldır şu kasveti
daracık odaya serme
pencereden sarkar ağrı
mor saklar kapı arası

Gül vefasız bülbülüm

Dalında inleyen bülbül ahu zar
Gülün gülistandan haberi mı var
Dalında kaç bülbül eder intihar
Gül rengini veren bülbülün kanı (değil mi)

Gülzade

nasıl sevmişim seni zemheride
gel kalbimdeki kar buzu kürüde
güzel gözlü nazlı çiçek gülzade
gönlüm bir hoş olsun bahar yaz ile