Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Geç bunları geç geç

Sağımdan düşersin soluma geç
Taşımam ben sırtımda yengeç
Öyle fiştekliyorsun tarafını seç
Tarafsızım tarafsız sen gel geç

Geç efendim

çayır çimen yakıp giden azmanın
sözleri kendinden odun kazmanın
yozu yolsuzu gül eden yazmanın
elif besi okunmaz geç efendim

Geçem dağlar geçem

Kalmadı gümanım yaren ellerde
Kesildi cezamız kaldık dillerde
Biz gideriz kalana selam olsun
Geçem dağlar geçem ferman verildi

Geçemedim

Söyle be kurban olduğum nedir bu naz
Geliyorsun bir surat gidiyorsun bir sürat
Ömrümü bitirdin bitmiyor bu cenk caz
Tek tek köprüler geçtim sen oldun sırat

Gecenin hüznü

bu gecede sensiz daldım ufka
yaşları tutamadım yürek yufka
ay yüzünü karartı yıldız ağladı
rüzgar eşlik etti serince sarıp

Geç geçiyor

Ah şu zaman zalim
Feleğin elinde kaldım
Bir gün silinecek adım
Gel artık güzel yârim

Geçmez benden

Gönül kapımız herkese açık
Dost değilsen sakın hiç girme çık
Şükür olsun değiliz aç açık
Gönül dostlarım var geçmez benden

Gel

kollarını aça aça gel
kuşlar gibi uça uça gel
etrafa neşe saça saça gel
tut beni öyle bir tut ki

Gel II


Bir sözün bin bela bana
Ben ölüyom sen yak kına

Gel be gönül

Dal kurumuş gül sararmış bağ bozuk
Gezme artık yar peşinden sana yazık
Gelgeç sevda sarhoşluğundan gönül