Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Bilmeden bildiğini ilmek, ilmek örenler
Hakikat güneşini sisli puslu görenler
Yamyamların dansıyla şaşırtmasın törenler
Unutmuştur Cenneti Leyla’sı nefs olanlar.

Kalbe düşen çıbanı iflah olmaz kaşıyan

Etrafımda bulunan ta başından bilgili
Öyle nüfuz etmiş ki Cemaliyle ilgili
Canımla bir sevdiğim kalbimdeki sevgili
Sinene giremezsem dökülsün cümle dişim.

Azdırırsa dünyanın şu ballı börekleri

Çöl bitkisi misali sensiz cehennem her an
Susuz çatlak dudaklar serap olmuş cümle yan
Firakınla gam dolmuş eziyet çeker bu can
Sana olan aşkıma gözümde yaşlar şahit.

Seni iyi tanırım nedensiz dursan da uz

Ademliğin mektebi şu ıstarın dibidir
Her ilmeği hayatla dokunmuş bir kilimdir
İnsan hem kütüphane hem de kitap gibidir
Okununca öğretir her sayfası ilimdir.

Ektiğini biçersin aslımız kara toprak

Gece gündüz hep aynı ileri gider teker
Bu vücut tarlasına her gelen tohum eker
Kutupta mevsim gibi gönlünde hasret çeker
Dostunun aynasında arşa çıkar nidalar.

Kalpteki boş fikirler sağlıksız şişmanlıktır

Hiçbir şekli olmayan tozu verdik eline
Su ile karıştırıp hamur ettin biline
İlim irfan öğrettin Ali, Mehmet, Seline
Öğretmenler gününüz kutlu olsun evladım.

Şimdi kutsal mesleğin oldu hayat fırını

Hayat denen öpücük bir cevapsız arama
Tek taraflı hesabı bir, bir sen vereceksin.
Sahibine hürmeten el uzatma harama
Dünyada ektiğini ahrette biçeceksin.

Mansur’un ummanında sensiz gelirsen dara

Sen bir ulu çınar ol ben ise dalında kuş
Sen dört mevsim bahar ol ben ise uğruna kış
Al. Sende yok et kanım ömrüm olsun hep yokuş
Zamanımız çok daha şimdi evme diyorsun.

Vücut mağarasında aydınlat güneşim ol

Fırça ile güzel boya can koğuşunu
Bitmez denen karanlığı tan boğuşunu
İki farklı gözle izle gün doğuşunu
Yerde gökte rahmetindir, büyük Padişah

Sona giden yolculukta izansız olmak!

Gelecekte anılıp maksat gözetmek hayrı
Amaçlar hepsinde bir fakat kıtalar ayrı
Ziyaretçisi tarih bakmaz rüzgârdan gayrı
Boy boy dikili taşlar zamanın tanıkları.

Görkemli törenlerle ölürken de devleşmek