Eylülün Rehaveti Şiiri - Ahmet Çelik

Ahmet Çelik
265

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Eylülün Rehaveti

Sahte sürgün vererek yeşillenen dalımla
Dolaşır kuğu gibi sedası bol çalımla
Hayal kurar durmadan bu tükenmiş halımla
Setretti sıcağımı eylülün rehaveti.

Hangi yöne gidersem sana çıkar yollarım
Ayrılık korkusundan sancı tutar sollarım
Bir uzar bir kısalır yare açık kollarım
İttirdi kucağımı eylülün rehaveti.

Ürkek güneş gününde vakitsiz gül açarmış
Vuslatı yakın diye neyin varsa saçarmış
Gözleyip kızıl ufku hem doğar hem kaçarmış
Tüttürdü ocağımı eylülün rehaveti.

Ayların dönüşüne yılda bir tur diyorlar
Çıkamazsın zirveye çok yüksek sur diyorlar
Sevmeyi deniyorum sen şimdi dur diyorlar
Titretti bacağımı eylülün rehaveti.

Zahir gözle bakınca iri kocaman devsin
Deliği açılmamış su kenarında evsin
Âma olan dideler söyle nelerle sevsin
Güttürdü bucağımı eylülün rehaveti.

19.09.2011
Ahmet Çelik
Ceyhan
Saat:14.04
EVSİN : Avlanırken avcıların hayvanlardan gizlendiği yer
İTTİRMEK: İtmek işini başkasına yaptırmak 2- Hızla itmek
SETRETMEK: Bir şeyi örtmek gizlemek
REHAVET: Vücutta görülen gevşeklik, ağırlık, tembellik
GÜTMEK: Bir kimseyi bir topluluğu kendi düşünce ve amacı doğrultusunda yönetmek sevk ve idare etmek.

Ahmet Çelik
Kayıt Tarihi : 22.9.2011 20:07:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Ahmet Çelik