Ey nazlı gönül bir bahar daha geçti ömrümden
Yine Çınar yaprakları bahçemi sarmış
Giden gelmiyor artık
Unutmak büyük bir hezeyan..sensiz yine ben..
Ben bir seni bilirim sen yokken
Şimdi yine düşüyorum sen yoksan
Lütfen bana bir şey söyle
Bir işaret bir iz …
Bilemezdim yarın seni yine düşüneceğimi
Şimdi ben yorgunum ,
yağmurun kokusu karışmış bütün benliğime gidiyorum şimdi toprağa karışmış yaprakların yoluna .
Yine yoluma düşmüş sahipsiz köpekler
Kerpiçten bir ev görüyorum ,çatısı yıkık
Yazdan kalan son artıklar var .
Yağmur kokusu pencereden girerken
Ruhum bir güvercin canı kadar titrek
Gökyüzünde kargalar dolaşır ,nedensiz
Ben senden ayrı düşünce de iken
Ayrı bir zaman diliminde çalar saatler
Tek düşüncem senin varlığın
BİR ÖRTÜ
Bir sesizlik çöktü dört duvar arasına
Yağmur damlaları tahtadan düşerken
Vücüdum soğuk bir kış sabahı
Serçe kuşları her zaman ki gibi uyanık
Herkesi bir telaş sarmış
Düşünce düşünce aklıma
Bir ben mi uyanık bu sabah
gelmediler yine kapıya kuşlar
Elimde bir tırpan istemeğim otlar
Babamın sesi le çaylar demlenir
Kalmadı ,eski suluk mataralat
Düşünce düşünce aklıma
Bir ben mi uyanık bu sabah
gelmediler yine kapıya kuşlar
Elimde bir tırpan istemeğim otlar
Babamın sesi le çaylar demlenir
Kalmadı ,eski suluk mataralat
Kalk gidelim köyümüze
Bu gün günlerden cumartesi
Yazdan kalan son günler bir bahar var dışarda
Kal gidelim çocukluğumuzun gezdiği sokaklara
Biliyorum yine yorgunsun
Yine de kalkalım .
Küçüğüm ,meleğim
Biliyorum ,seversin yarım kalmış çay bardağını
O kaçamak bakışlarını bilirim
Uyurken düşünceli halini
Canım küçüğüm
Bir kere minnet ettim artık ben
Kalkmaz boynum artık gök mavisine
Bilemezdim ağırlık çökecek gündüzüme
Uyumakla geçmez ezilmiş rüyalar
Hakim değilim ki rüyalara..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!