annemin saçlarını duvarlar örüyordu
sevilmenin çığları gözümde eriyordu
savrulamadım bile çölyağın ortasında
çırpınıyordu midem kanserin oltasında
gözümden akan yaşlar harflerimi çalıyor
kısa kalan bu şiir bak ardımdan ağlıyor
son sözümü sormayın gücüm yok hiçbir şeye
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta