Âh kim kûyuñdan âhumdur beni mehcûr éden
Bâddur zîrâ mekânından ğubârı dûr éden
Leşker-i hûbâna sen şâhı muzaffer eyledi
Kalb-i ‘uşşâka sipâh-ı ğussayı mansûr éden
Ben Ferahşâdum ğam u ğussañla ‘ışkumdur benüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta