Bir Çanakkale ki, savrulan rüzgar bana gelmeyen her kum tanesi cehennemlik. cennetim ol gel bana diyorum gelmiyorsun tenha yolların ıssız gecelerine kaçışırken rastlıyorum gölgene rastlıyorum olmadık yerde kokuna. ahh şu kokun, çanakkale, çanakkale olalı...
kelimeler kifayetsiz, ömrüm uğruna bu kan revan yerin ortasında kalbim. bu şehitlik mertebesi toprak avuçlayıp yüzüme seni sunar her yağmur kokusu.
sen gel bana gel dolandırmasın rüzgar uzaklarımda şehadetlerki benden uzakta kalan sevdiğim, susar gönlümün çölleri sen gitme kokun kalsın bi çekimlik...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta