Bir gün Resulullah: “Ey Veysel! ” dese.
“Vakit tamam, huzuruma gel! ” dese.
Kalan ömrümü veririm o sese.
Kulağım senelerdir o sestedir.
Ömrüm bu bekleyişle geçecektir.
Ravzayı Mutahharada Gül tektir;
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta