Yağmura sevinemedim, karla buz kesecek diye;
Güneşe gönülemedim, yazla aleve dönecek diye;
Vazgeçtim baharlardan, ağrısız dört mevsime bir yaşam denilecek diye.
Kanadım kırılmış, kaslarım erimiş döküldü dökülecekti;
Onmadım aylarca, uçamadım istemsiz kasılmalarla;
Şanslı olduğumu anladım o an, rastlayınca kasların ustasına.
Gevşedi bedenim önce, başladım yeniden istemli gerilmelere;
Gün geldi kanatlarıma hükmettim, uçmayı yeniden keşfettim;
Ne hoş duyguydu o, yüzmeyi sil baştan öğrenmek!
İçimdeki tay kalktı ayağa sonunda, anam baktı yıldızlı ışıltılarla;
Koştum ormanın bağrına, dört nalsız dört nala;
O uçsuz bucaksız sularda, mutluluktan uçmaya.
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 12:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
11 Kasım 2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!