Ah be sevdiğim Şiiri - Vasıf Temel Çoban ...

Ah be sevdiğim
İnsan her şeyi kabullenip unutuyor da
Gönülde yarım kalan sevda unutulmuyor
Ömür bitiyor yollar tükeniyor da
Saçlara aklar düşüp yüzler eskiyor da
Kalp var ya o kalp bir ömür geçse de
İlk günkü gibi aynı isim için çarpıyor.

Ben senden bir ömür istemiştim
Kader bana bir ömürlük özlem verdi
Ben seninle yaşlanmayı dilemiştim
Yıllarım bana sensiz yaşlanmayı öğretti.

Şimdi geriye dönüp baktığımda
Ne sana söylediğim sözler kaldı dilde
Ne de yaşadığımız o güzel günler
Bir tek içimde sakladığım sevdam kaldı
Ve birde dilimin ucunda hep aynı soru neden.?

Şimdi söyle sevdiğim yıllar böyle geçerken
Ömür gözler önünde sessizce tükenirken
Bir kez olsun yüzünü görmeden sesini duymadan
Bu dünyadan çekip gitmek kolay mı gerçekten.

Ben seni bir günlük değil bir ömürlük sevdim
Adını duyunca içten içe titredim
Kader bir araya gelmemize izin vermedi
Yine de seni sevmekten vazgeçmedim.

Ben seni bir heves diye değil
Ömrümün sonuna kadar sürecek bir sevdayla
Bir gecelik rüya bilmedim seni kalbime yazdım
Yıllarca ben seni bu yürekte sessizce sevdim

Makamlar geçici servet de biter yarına kalmaz
İnsan yaşlandıkça gerçekleri daha da iyi anlıyor
İnsan bir gönülde ömürlük bir iz bıraktığıyla
Sonradan en çok da o güzellikle anılmak ister.

Ve şimdi ömrümüzün son demlerindeyiz
Bir dilek saklıyorum kalbimin derinliklerinde
Ne servet istiyorum ne de başka bir şey
Bir kez daha seni görmek yeterdi bana.

Vasıf’ın Şimdi ne gençliği kaldı ne de eski gülüşü
Mevsimlerle yıllar geçti birer birer kolu kanadı kırıldı
Gençliği hatıraların arasında kaybolup gitti
İnsan en çok da zaman ilerledikçe anlıyor gerçekleri
Bazı kavuşmaların hayali bile bu yaşta huzur veriyor insana.

Vasıf Temel Çobanoğlu
23.10.2026 Cuma