Ah be hayat..
Bana dedin ki;
Sen istemesini bil yeterki,
Ben veririm dedin.
Ben de,
Gece gündüz demedim.
Çalışıp didindim.
Sonra da istedim..
Gerçekten de verdin.
Ama kaşıkla...!
Her ne hikmetse..
Ben kaşık kaşık topladıkca,
Sen..
kepçeyle geri aldın.
İtiraz edeyim dedim.
Sapıyla gözümü çıkardın.
İsyan edeyim dedim.
Başıma binbir belayı sardın.
Şöyle böyle derken,
Koca bir ömrü bana harcattın.
Ah be hayat...
Çok yordun beni çoook..
Zaten verdiklerinin..
Kimi cılk çıktı,
Kimi de bayat..
Söylesene şimdi,Allah aşkına,
Bütün bu olanlardan sonra,
Söyle kimde kabahat..?
***
SORMAYA NE HACET,
SUÇLU OLAN SADECE BENİM.
RABBİMİN VERDİĞİ NİMETLERİN,
KIYMETİNİ BİLEMEDİM..! ! !
***
Mahmut Mücahit ÖzdemirKayıt Tarihi : 31.3.2017 10:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gerçekten de verdiklerini kepçeyle geri aldı.Çünkü hak etmiştim...Her şeyin haklı sebepleri vardı..! ! Tabiki bütün yaşanmışlıklarım benim alın yazım,kaderim.. Öyle yada böyle yazılanları yaşayacaktım. Yaşadım.. Yine de Allah'ıma binlerce şükürler olsun..! 'Şunu yapamadım,bunu yapamadım' diyeceğim hiç bir şey bırakmadım ardımda.Yeri geldi güzelliklerin zirvesinde, yeri geldi hüzünlerin derinliklerinde buldum kendimi.. Ve o iki uç nokta arasında kalanları yeterince yaşadığımı zannediyorum..
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!