Ah Aşk-ı Mübrem !
Olur da bir gün unutursun beni diye, adına kitaplar yazdım
Avuçlarına bıraktım gönlümün mısralarını
Hüznüm oldun ,yazdım
Sevincim oldun, yazdım
En çok da hasretim oldun
Özlem özlem seni yazdım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta