Güneş batarken
İpliği tüylenen
Naylonumsu bir hüzün,
Avuçlarımdan giden bir gün daha,
Sensiz akşamları
İliklerim,ceketimin kopuşan düğmelerinden,
Unutulmak gibi bir ağırlık başımda,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Öyledir zaten...
"Unutunca unutulur" insan...
Unutamadığında da hep "o ağırlığı" taşır...
Kalın, eskidikçe düğmeleri düşen bir ceket gibi....
...
Etkili, tarzına has bir şiir..
Tebrikler Zerrin Hanım..
Çok teşekkür ediyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta