Ağlasam Boşa Şiiri - Tekin Bekar

Kalmadı mutluluk, kalmadı azıcık huzur;
Tepemde dert keder, hep hazır durur.
Fırsatı bulmasın, kafama kafama vurur;
Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Dünya bir değirmenmiş, öğütüp durmuş;
Sabırla bekletmiş de, düşünce vurmuş.
Lüzumsuz bir kâğıt gibi buruşturmuş;
Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Bir ömür peşinde, boşa koştuk serabın;
Önümüze koydular, dediler ki: "Hesabın!"
Ödemeye gücün yok, var mı buna cevabın?
Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Yüklediler omzuma, dünya denen kederi;
Bilinmez bu yolun, nerededir son seferi?
Soramadım dünyanın, neydi acep ederi?
Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Gidenler dönmüyor, kalanlar hep yorgun;
Derya imiş dünya, vurgun üstüne vurgun.
Nasıl da aciz kaldı, nasıl da ruhsuz, durgun;
Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Ey Ozanım; biter mi bu ömrün çilesi?
Kırıldı gönlümün, sırça kalesi.
Meğer bir oyunmuş, dünyanın cilvesi;
Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!