Ağlasam Boşa Şiiri - Tekin Bekar

Kalmadı mutluluk, kalmadı azıcık huzur;

Tepemde dert, keder hep hazır durur.

Fırsatı bulmasın, kafama kafama vurur;

Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Dünya bir değirmenmiş, öğütüp durmuş;

Sabırla bekletmiş de, düşünce vurmuş.

Lüzumsuz bir kâğıt gibi buruşturmuş;

Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Bir ömür peşinde, boşa koştuk serabın;

Önümüze koydular, dediler ki: "Hesabın!"

Ödemeye gücün yok, var mı buna cevabın?

Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Yüklediler omzuma, dünya denen kederi;

Bilinmez bu yolun, nerdedir son seferi?

Soramadım dünyanın, neydi acep ederi?

Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Gidenler dönmüyor, kalanlar hep yorgun;

Derya imiş dünya, vurgun üstüne vurgun.

Nasıl da aciz kaldı, nasıl da ruhsuz, durgun;

Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!

​Ey Ozanım; biter mi bu ömrün çilesi?

Kırıldı gönlümün, sırça kalesi.

Meğer bir oyunmuş, dünyanın hilesi;

Feryat etsem boşa, ağlasam boşa..!