Ağlamasın!
Baba şefkatinde tohum,
Ana kucağından mahrum,
Kalmasın çocuklar.
Ağlamasın!
Gül yanaklarında keder,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Hos bir siir kutlarim dostum guzellikler sizinle olsun***Tam Puan***
Hos bir siir kutlarim dostum guzellikler sizinle olsun***Tam Puan***
Harikasınız
Çok güzeldi duyarlı yüreğinize sağlık
Saygılar kaleminize
Karamanlı Aşık Çağlari
Hani bir hikaye vardır. Kedi yavrusunu boğazından yakalar. Sevdiği ve koruduğu için. Günümüzde de böyle, insanlar çocukları için, hayat kavgasında, maddeyi öğretiyorlar. Çıkarı öğretiyorlar. En kısa, en doğru yerden maddeye, çıkara nasıl ulaşabileceklerini öğretiyorlar. Ve bir yarış başlıyor. Okullar, dershaneler. Tek kavga, çocuğa madde ve çıkarı en güzel sağlayacak hedeflere ulaşmak. Ve kedi gibi, çocuklarının boğazlarından madde ve çıkarı yakalıyorlar. Sadece çocuklarının iyiliği için. İçlerinde hiç bir kötülük yok.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta