Ağlamakta Şiiri - Talha Özsarı

Ruhuma bir ıssız ses sokulur,
Bu hangi merhale durakta?
Beklemek, elimde burulur!
Işık boşluğu dağlamakta.

Nefes diye umduk hareketi,
Hareket nasıl da durakta...
Zamanın kemiği ve eti,
Kendi sırrını bağlamakta.

Ateş ucunda pervaneler,
Unuttu yanmayı durakta.
Kalemin elinde derbeder,
Mürekkebini yağlamakta.

Yollar malum feryada çıkar,
Ben varım bu asır durakta!
Bu feryat ki nedamet yıkar,
Çare ağlamak, ağlamakta...

Ekim 2026, Kayseri