Efkâr-ı şeb içimde yine sensiz uyandı,
Bir âh ile gönlümü, ızdırapla dağladım.
Bu hicrân gecesinde nice hayrân sınandı,
Gönlümdeki sevdaya, bakıp bakıp ağladım.
Rûhumda esen yelle, sanki katrânla doldum,
Kalbimdeki yangınla, sonsuzluğa vuruldum,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta