Ağladıkça Şiiri - Ömür Topaloğlu

Ömür Topaloğlu
20

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ağladıkça

Çok soğuk ve yağmurlu bir gün...
Şemsiye kullanmazdı.
Gözyaşlarına yağmur damlaları karışırdı çünkü.
Yalnız başına yürürdü hep.
Bir defter bir kalem,
Arabesk şarkılar bir de,
Alıp başını gitmesi için...
İçine attıklarını yazıya dökmeye çalışırdı.
Bazen defter kalem yetmezdi.
O kadar doluydu ki içi...
Anlat, anlat nereye kadar?
Belli, yorgundu.
Gözleri de doluydu.
Dedim ki: "Neyin var?"
Durdu...
Biraz bekledi...
-Anlatmak isterdim ama boşver, dedi.
-Niye boşvereyim dedim?
-Anlatınca iyi hissetmiyorum ki, dedi.
-Ne yapmamız lazım dedim?
Derin bir nefes aldı.
Yine durdu...
-Bilmiyorum, dedi.
-Bilmiyorum...
-Bilmek isterdim beni bu hâle getireni.
-Bilmek isterdim...
-Ama bilmiyorum.
-"Yüreğimi bir kalkan bilip sokaklara çıktım.
-Kapalıydı kapılar.
-Bana böylesi garip duygular niye gelir?
-Acı yüreğimden beynime sızar."
-Bugün de anlatamıyorum derdimi.
-Bugün de kendimi yoruyorum.
-Zor geliyor.
-Ama alıştım.
-"Ölümü özledim...
-Yaşamak isterken delice."
Anlattıkça daha da hüzünleniyordu.
Gözleri dalıyordu.
Tükenmiş gibiydi.
Mutluluğu yüzünden alınmış gibi...
-Anlatacak çok şeyim var ama böyle işte, dedi.
Şaşkındım.
Ne diyeceğimi bilemiyordum.
Devam etti.
-Muhtevasında kaybolduğum bu hayatın ceremesini çekmekten yoruldum, dedi.
-Kanatlarım yokken uçmaya çalışmaktan,
-Tükendiğim bu hayatta tutunacak bir dal aramaktan,
-Ağladıkça hiçbir şeyin geçmediği bu hayattan...
-Yoruldum, dedi.
-Çok yoruldum...

Ömür Topaloğlu
Kayıt Tarihi : 28.5.2019 02:35:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!