Hüzünlerle savaştık, artık yorulduk,
Hazan yaprağı gibi, yelde savrulduk,
Acıların içinde, yandık kavrulduk,
Nehir oldu gözyaşı, çağladık böyle...
Kederler bir bir gelip, bizde yığıldı,
Kanımız akmaz oldu, hepsi sağıldı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok akıcı ve anlamlıydı.
Güzeldi,beğeniyle okudum
Saygıyla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta