Ağla
Zamanın çürüyüşüne değil ama
Tutsaklığın esini ölüm sancısına ağla
Tamamlanamamış erinçlerin yarımlanmışlığına
ve gündüz gibi bir sevginin güneşinin geç kalışına!
Ne geceye kalabilecek ne bir sabah daha yaşayabilecek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir siir :) yuregine saglik ..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta