Yollar yoklukların varlıklarına asılı
Gölgeli düğümlerin üzeri mühürlenmiş
Güğümler yansır sırları dökülmüş aynadan
Ağızları kalın kilitlerle örtülü.
Tozlu yolların üzerinde
Ağır ağır yürürken ayaklar, yerler gölgeli
Karın, kışın ayazın altında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta